जीउन सक्छु




तिमो झुठो माया सम्झि अब म रुने छइन ।                                       



जिउन सक्छु तिमी बिना तिमो निम्ति मर्ने छइन ॥



घात गर् यौ साथ दिदा तिम्रो विश्वाश गर्ने छइन ।



बिष घोल्यौ चोखो प्रेममा तिम्रो आशा गर्ने छइन ॥



तिमी काँडा भयौ त के भयो जानी जानी टक्ने छइन ।



तिमीले फेरि आश दिए पनि समय व्यर्थ फाल्ने छइन ॥



जस्तो सोच्छौ त्यस्तै गर तगारो म बन्ने छइन ।



काँच जस्तै फुट्यो नाता जोड्ने प्रयाश गर्ने छइन ॥



शिशिर ढल्दै बसन्त आउँछ निराश म हुने छुइन ।



रात परे बिहानी आउँछ यात्रा मैले रोक्ने छुइन ॥







साउने झरी



ए हुलाकी दाई खबर लगि देऊ ।



छोरी भनी सम्झि बस्ने बाबा आमालाई साचै छ भनिदेऊ ॥



चिठी लेख्थे मनका कुरा अटाएन पना भरी ।



रात र दिनमा बाबा आमालाई सम्झि पर्छ साउने झरी ॥



ए हुलाकी दाई खबर लगि देऊ ।



छोरीभनि सम्झि बस्ने बाबा आमालाई साचै छ भनि देऊ ॥



आतुर छ आज बाबाआमालाई खबर सुन्न ।



आफ्नो भन्नु आफ्नो बाबा आमा कहिले पराई हुन्न ॥



ए हुलाकी दाई खबर लगि देऊ ।



छोरी भनि सम्झि बस्ने बाबा आमालाई साचै छ भनि देऊ ॥







गंगा राई



झापा जलथल-९



हाल-कुवैत फर्वानिया

-नबराज पन्थी "पीडित"

प्यारो साथी कृष्ण

आरामा छु आराम्ताको कामना गर्दछु ।

सर्ब प्रथम ईमेलको जवाफ दिन ढिलो भएकोमा २ कान समाउदै माफि चाहन्छु के गर्नु आफुले भने झै आफ्नो घर परिवार गाउ घर र जन्मभूमिमा पनि हुदैन यो त अर्काको देश अरबियन मुलुक भाषा तथा रहनसहन फरक आफ्नो नुनको सोझो गर्नै पर्‍यो पहिला जागिर त्यसपछी बल्ल दाँयाबाँया सोच्नु पर्ने म जस्ता लाखौं प्रदेशिने नेपालीको कथा र ब्यथा हो ।मेरो सुझाब र सल्लाहलाई मनन गरि कुबेत आउने निर्णय परिवर्तन गरेकोमा म एकदमै खुशी छु र मुरी मुरी धन्यवाद टक्र्याउछु । तैले तरकारी खेतीलाई निरन्तरता दिदै कुखुरा पालन ब्यवसाय सुरु गर्न लागेको त्यसको लागि केही रकमको समस्या भएको कुरा उल्लेख गरेको रहेछस । पिर नमान तेरो लागि मेरो ज्यान हाजिर छ । मैले सक्दो सह्योग गर्ने तलाई बचन दिदै यो महिनाको तलब थापे पछि हिमालयन बैंक बाट तेरो खातामा पैसा पठाइदिन्छु । अनी मेरो ईमेल पढेर थप जानकारी हाशिल गर्न उत्सुक भै राजदुताबासको पहल लगायत कुरा सोधेको रहेछस । सुन कुरा गर्‍यो कुरैको दु:ख भने झै यहाँको समस्या जिउको तिउ नै छ । पहिलो चोटि खोलिएको राजदुताबासको कामको लागि राजदुत मधुबन पौड्यालको टोली कुबेत प्रबेश गरे पछि यहाँका पीडित नेपालीहरुको उद्दार नेपालीहरुको दु:ख पिडा ब्यथा समस्या सबै दुधको दुध पानीको पानी हुन्छ भनि कुबेतमा कार्यरत लगभग ४० हजार नेपालीको सपना बिपनामा परिणत हुन सकेको छैन किनकी राजदुताबास पनि यहीको कानुन र नियमको परिधी भित्र बाधिनु पर्ने बाध्यता रहेछ । घरेलु कामदारहरु भागेका जस्ता सुकै पीडितलाई पनि यहाँको सरकारले नराम्रो तरिकाले हेर्ने कुरा नेपाली राजदुत मधुबन पौडयालले बताउनु भएको थियो । चेली बेटि, जाड रक्सी अनी चोरिका मुद्दा लागेकाहरुको समस्या पनि उस्तै छ । बिबिध समस्या र पिडा लिएर दुताबासको सरणमा पुगेका नेपालीहरुले ठाडो जवाफ पाउने गरेको कुरा पूर्व झापा घर बताउने यमकुमारी खनाल जस्ता पिडितहरुको गुनासो सुनेर पनि अनुमान लगाउन सकिन्छ । नेपाली दुताबास कुबेतमा खुले पछि पनि ३जनाले आत्माहत्या गरेको सुनिएकोछ । आखिर किन केलाई ज्यान गुमाएका छन कुनै स्पस्ट हुन सकेको छैन । घर मालिकको शारिरिक तथा मानसिक पिडा र दु:ख यातना सहन नसकेर होकी आफ्नै बाध्यत्मक परिस्थितीले हो यस्तै छ यहाँ अनी रहरले होकी करले हो घरेलु कामदार भाग्ने क्रम पनि रोकिएको छैन । हेर्दै जाऔ दुताबासले आगामी दिनहरुमा पीडितहरुको समस्या समाधान र उद्दारको लागि कस्तो कदम चाल्ने हो सबैको चासो र खोजीको बिषय बनेकोछ । काठमान्डौबाट उडे पछि कुबेत प्रबेश गरे पछि हामी नेपालीहरु राजाको भोटे कुकुर फुकेसरी हुन्छौ । उकाली ओराली भन्ज्याग चौतारी धिडो आटो गुन्द्रुक गौको रोटी बिर्सन्छौ केफ्सी पिजा बर्गर अनी बिराइनी जस्ता खाना सँग रमाउछौ महिनौमा टेलिफोन छुने हामी मोबाइल फोन सँग रमाउन पुग्दछौ । त्य्ही मोबाइल ले जति नै सोझी सरल सिल स्वभाबक नेपाली चेलिबेटीहरु कामगर्ने ठाउबाट भागेर घर न घाटका भएका छन् उन्मात भएको जवानी बैश र मोज मस्तीले गर्दा जेलको चिसो सिडीमा पुग्ने बेबारिसे बच्चाको आमा बन्न वाध्य र बिबश भएका छन । अखोनि फिलिपिनी चेलीहरुले जस्तो फेसनमा हाम्रा नेपालीहरु हिंड्न थालेकाछन कुर्था सुर्बाल फराक साडि बुलोज नेपाली पहिरन त बिर्सिसके पाइन्ट टिसर्ट मिनिस्कटमा कुरै नगरौ की जस्तो लाग्यो किनकी हग्नेलाई भन्दा देख्नेलाई लाज भने झै छ । हुनत पस्चिमा सस्क्रिती र फेशन त नेपालमा पनि मौलाउदै गएको कुरा त भिबिन्न संचार माधयममा हेरेको र सुनेको थिए । कति त आफुलाई समाल्न नसक्दा कति अन्जानमा त कति दलालको फन्दामा परि कोठिहरुमा पुग्न लाचार भएकाछन। यस्ता दुई नम्बरी काम गरि नेपाली चेलिबेटीलाई बीच पार्न नेपाली दाजुभाइहरु पनि लागेको सुन्न पाइएकोछ । अनी हाम्रै छिमेकी मुलुक बङलादेशका दलालहरु बढी मात्रमा नेपाली चेलिबेटिलाइ बिभिन्न लोभलालचमा पारी झुक्याउन अपरण गर्न फसाउन खप्पिस भएको देखिन्छ । बरैनी हिजो मात्र ३ नेपाली चेलीहरु घर मालिकको कुटाइ यातना सहन नसकेर दुताबासको सरणमा पुगेका थिए । उनीहरुको हकहितको लागि कस्तो पहल हुन्छ म आगामी ईमेल मा तलाई जानकारी गराउनेछु कुबेतमा कार्यरत पीडित कामदारहरुको उद्दार हक हित र भलाईको लागि नेपाल कुबेत डतकम , कुबेत नेपाल डतकम मरुभुमीको कोशेली छापा पत्रीका सँग आबद्द पत्रकारहरु समाज सेबी राजेन्द्र तामङ् , अगम सुब्बा धर्म राज गिरी जस्ता ब्यक्तित्व लगायत कुबेतमा कार्यरत संघ सस्थाहरु पनि लागिरहेका छन । जसले गर्दा दुताबास लाई पनि सह्योग पुगेको छ ल त साथी कृष्ण आगामी ईमेलमा पुन यहाँको हालचाल रहनसहन तलाई जानकारी गराउने नै छु । ईमेल पडे पछि तरकारी समुह कुखुरा समुहको बैठकमा सबैलाई जानकारी गराएस अनी प्रदेशिन खोज्नेहरुलाई बताउन नभुल्नुल डिउती जान हतार भयो म ओझेल पर्न चाहन्छु अर्को पत्र ( ईमेल )मा लामो कुरा गरौला तेरो जीवन सुखमय होस भन्दै बिदा चाहन्छु ।

उही तेरो प्रदेशी साथी नबराज सातसमुन्द्रपारी कुबेतबाट

-वसन्त राज न्यौपाने



किन किन आज फेरी उनकै याद आयो
भोक प्यास निद्र सब थोक हरायो


कुवेतको मरुभूमिमा धेरै लाग्ने तिर्खा
जीवन भन्नु यस्तै रहेछ नाटक या चर्खा


जती सम्हालीन खोज्छ मान्दैन पापी मन
बढी नै रहन्छ उनको याद मा धड्कन


खोजी रहन्छ उनलाई पागल प्रेमीको मन
यसै गरी मर्नेहो की दुइ दिनको जीवन



चितवन नेपाल
हाल कुवैत

-कृष्ण भट्टराइ "गोठालो"



के लेखीदियो भावीले आभागीको कर्ममा
जहाँ गएपनी ठक्कर नै ठक्कर ..
न त सपना नै सकार बनाउन सकें
न त चाहाना नै मेटाउन सकें
अब धिक्कार छ मेरो जिन्दगी
अब जिउनु को कुनै अर्थ छैन
बिरानो भो अब संसार पनी
रम्ने कुनै ठाउँ पनी छैन
त्यसैले त् हारीसकें म
लक्ष्य र गन्तव्य अब कहिँ रहेन
के लेखीदियो भावीले आभागीको कर्ममा
जहाँ गएपनी ठक्कर नै ठक्कर ..



कप्से ३ मांडी पाल्पा
हाल कुवैत

तिम्रो याद आयो


हासीखुशी लगाएको माया, शिखरलाईनै चुम्छ भन्थ्यौ
तिम्रै काखमा पल्टेको पल नजर मै घुम्छु भन्थ्यौ



घुम्थ्यो गार्डेन् हातसमाउदै, झलको साह्रै आउछ भन्थ्यौ
छुट्ने समय हुँदा फेरी, आशु झार्दै टाटा भन्थ्यौ



कस्तो माया बस्यो सबु, नशा-नशा खेल्छ भन्थ्यौ
केही दिनकै अन्तराल मा कती आशु झारे भन्थ्यौ



तड्पिएर बस्नु भन्दा, पाशो लगाई मर्छु भन्थ्यौ
छुट्ने समय हुँदा फेरी, आशु झार्दै टाटा भन्थ्यौ



बी.बी मल्ल 'ठकुरी' / कुवैत