हामी यहाँ छौ

हाम्रो साथमा

Friday, August 20, 2010

PostHeaderIcon जिन्दगीको अर्थ खोज्दा - कविता

सानो कुईनेटो बाट

वालुवाको पटाङगीनी सम्म

स्वर्गको टुक्रो भित्र

सपनाकी शहाज्यादी सगै

कल्पनाको राजमार्गमा

जति गढगढाहट भए पनि

जिन्दगि अभिषाप जस्तै भो

काला या गोरा

धनी या गरिब

आफ्नै पन

आफ्नै दुनियाँ

शायद ललाटमा यस्तै होला

देउरालीका धजा जस्तै

कितिर्नाले खाए जस्तै

हर ढाक्ने वस्त्र

त्यस भित्र पनि आफ्नै अर्थ

पेट कोक्याउदा मन कोक्याएन

भन्नु पर्ने बाध्यता

देउरालीको धजा जस्तै

मन फाट्दा फाटेन भन्ने धैर्यता

अर्खु र अरेलीले चिथरेको घाउ जस्तै

भव्बाएको मन

पोथ्राहुन या खोक्रा

चुसेर फालेका बोक्रा

तालू बाटै मेची र कालीको

मूल फूटाउदा पनि

कल्पनाकै दुनियाँमा

यथार्थ सँगाल्दा पनि

देख्दा देख्दै लज्जावती जस्तै

लजाउदा पनि

अनूभूतिलाई क्रूरहरुमा

दाहा संस्कार गर्दा पनि

लक्ष्य र उदेश्यलाई

तिलाञ्जली दिदा पनि

खुश छैनन यहाँ नर पिशाचहरु,

दैत्यहरुको अदालतमा

हावा पानी र धर्तिको बण्डा भए

प्यास लाग्दा प्यास बुझाऊने पानि झै

श्वास फेर्नका लागि बण्डा खल्तिमा नहँदा

गरीब नमर्ला भन्न सकिन्न ।

रोग, भोग, शोक सँगै धर्तिमा पछारिदा

काग , चील र गिध्दहरुलाई निमन्त्रणा दिदै

हेर्ने छन गरीबको कन्तबिजोक

धर्तिका जल्लादहरु ।

जदौ ।

राजन रिमाल (डायरी बाट )



PostHeaderIcon जानू पर्यो झारा - कविता

जानू पर्यो झारा

देश निर्माणमा उनका पौरखी हातहरु

कान्ला, गरा र आली लगाऊने सोंचहरु ।

कति महान छन तिम्रा सन्ततिका खोजहरु

खोज्दै छन देश भित्रै आफ्ना किल्लाहरु ।



जंगे पोल ऊखलेर महान कार्य गर्ने धृतहरु

हिम्मत भए काला पानीको लडाई लडौं बरु ।

छैन पाना पाना हेर पराधिनताको ईतिहास

लेण्डुप दोर्जे हैनौं हामी आफ्नै गर्ने विनास ।



देशले मागे दिन्छौ वलि गर्धन काटी हाम्रो

अनेकताको संस्कृतिमा एकता छ हाम्रो ।

पराधिनता चाहादैनौ पुर्खा हाम्रा कस्ता

किन घच्चा दिन खोज्छन मौनतामा बस्दा ।



रहन सहन भेष भुषा आफ्नै मौलिक भाषा

नाँच्छन डाँफे, मूनाल, मयूर कोईली चरी पाखा ।

विर्सदैन कोही पनि अजीव त्यो प्राकृतिक छटा

धैर्य रहला कसको मन देशनै पराई लाई सुँम्पदा ।



देशले फेरि माग्ने छ तिम्रो नै सहरा

मेची काली सीमाना मै लगाउनू छ वार

स्याउला , चोया , घोचा , साटा भए सम्म तार

मेची काली जोडने सोँचमा जानू पर्यो झारा ।।

जदौ

राजन रिमाल ( २०५९ पौष ७ )

Thursday, August 5, 2010

PostHeaderIcon गजल




























गजल


किन भत्किदैछ सपनाको महल
शुन्यमात्र छ यहाँ छैन चहलपहल



कस्तो भुमरी पर्‍यो जिन्दगीमा
टुटे नाता सबै यो कस्तो हलचल



भुलाउन सकिन ति कुनै यादहरु
अविस्मरणीय बने हरेक पलपल




निराधार भएछन हरेक सम्बन्ध
पोखियो माया तर आसु टलपल



साथै जुनी बिताउने सधैं सोचिरन्थे
दू:ख पो रहेछ बाँच्न जिवन दुइपल



माधव पोख्रेल कुवैत
Wednesday, August 4, 2010

PostHeaderIcon गजल

गजल



घुम्टो ओढाई बेहुलीलाई चट्ट डोली तार्छु म
यसपालीको मंसिरमा त,पक्कै झ्याई पार्छु म !



सब्को जोडी लठ्ठिदै कानेखुसी गरी हिड्छन्
सुटुक्कै एउटी खोजी,त्यस्तै साउती मार्छु म !



जोरीपारी भेला भै, मेरै कुरा काटी हिड्छन्
एउटीलाई अघि लगाई सब्को सेखी झार्छु म !



के कम् छु'र म पनि,देखाइदिन्छु सबैलाई
सब्को भन्दा मेरै राम्रो,एउटा जोडी नार्छु म !



दोबाटोमा भेट हुँदा, मेरै हाँसो उडाउनेको
घमण्डको पोका सबै उचालेर नै पछार्छु म !



- भीमराज पाराङ कुवैत
Sunday, August 1, 2010

PostHeaderIcon गजल - कसम
























गजल



तिमीसंग बिताएका रातहरुको कसम
तनैभरी कुदाएका हातहरुको कसम ।



तिमलाई छोडी अन्तमायाँ लाएको छैन
बनपाखा सुसेलेका पातहरुको कसम ।



सधैतिम्रो संझनामा हराउन मन लाग्छ
पिरतीका लोभलाग्दा बातहरुको कसम ।



समयको नियतीले छुट्टिएको जस्तो भयो
विछोडमा दुख भुल्ने मातहरुको कसम ।



अटुट मायाँ मुटुभरी संगालेर परदेशमा
लेखिएका प्रेमपत्रका खातहरुको कसम ।



मनोज काफ्ले 'मनसुन' सचिव अनेसास कुवैत